23 Ekim 2011 Pazar

KIRMIZI !!





            Bu aralar kendimin psikoloğu gibiyim. Yaptığım her şey de, yaşadığım her olayda, verdiğim her tepkide geçmişe gidip, bunların nedenlerini düşünüyorum. Son zamanlarda yaşadığım şeyler, sağlık problemi böyle yapmamı tetikledi, bunun da farkındayım.... Her şeyin altında geçmişten bir neden aramak ne kadar doğru bilmiyorum ama ben baya baya çoçukluğuma doğru bir yolculuk yapıyorum...

          Anne karnında ikizimin altında ezilmiş olmam, bugünlerde yaşadığım şeylerin bir nedeni belki de, diye bile düşünüyorum. Boğazlı kazak giyememek, asansöre binmekten korkmak, bir yüzük parmağımda sıkıştığında bir daha çıkaramayacakmışım gibi paniğe kapılmak, karanlıkta uyuyamamak, hastalık hastası olmak... Düşününce aslında gerçekten bu korkularımın nedeninin ezilmiş olmamdan kaynaklanabileceğini düşünüyorum. Küçükken çok fazla renkli kıyafet giymememin nedeni bile bu olabilir belki =) Ne alaka diyeceksiniz biliyorum ama gerçekten olabilir. Hiçbir zaman çok fazla dikkat çekmek istemem, iltifat edilince mahçup olurum, kimse bana bakmasın isterim falan filan. Böyle düşünen birisinin renkli bir kıyafetle tüm dikkatleri üzerine çekmesini beklemeyin tabi.   Biliyorum bunlar insanın karakteriyle ilgili, ama belki de anne karnında ezilmiş olmam benim karakterimi bu yönde etkiledi =)

         İşte belki de buyüzden hayatım boyunca kırmızı şeylere karşı hep bir antipatim oldu. Kırmızı benim için her zaman dikkat çekici olmak anlamına gelirdi. Annem kırmızı, yeşil, mor, turuncu kazaklar beğenirken benim elim hep grilere siyahlara giderdi... Annem hep "ben de senin gibiydim, koyu renkler giyerdim, benim yaşıma gelince sende renkli giyinmek isteyeceksin" derdi. Ozamanlar onu hiç anlamazdım, nasıl böyle renkli şeyler beğenir diye gülerdim bile...                                                                                                                                                                                                                                                                                                         Peki şimdi ne değişti? Neden hep renkli şeyler beğeniyorum, kırmızıya bayılıyorum, annemle beğenilerimiz hep aynı yönde? Onun yaşına mı geldim onu anlamak için? hayır! Ben değiştim, korkularımla yüzleştim, yüzleşmeye de devam ediyorum, başkalarının ne düşündüğünü umursamıyorum,  insanların bakışlarına aldırmıyorum, fosforlu bir üst giymekten hiç mi hiç rahatsız olmuyorum. Nasıl değiştim bilmiyorum, hastalık hastası olan ben, en ufak bir hastalıkta sanki ölecekmişim gibi cenaze törenim nasıl olur diye düşünen ben, şimdi en kötü ölürüm n'olucak diye düşünüyorum. Aldığım ilaçlar mı,  yoksa çoçukluğuma inmem mi etkili oldu, bilemiyorum =)                                                                                                                                                                     
                 Kazağı T-BOX' tan yeni aldım, yeni sezonu indirimde=)

15 yorum:

Moda Sihiri dedi ki...

Hayatı çok fazla ciddiye almamak lazim berillacim . Kazakta çok güzel bende o tarz bir şey arıyordum. Paylaştığın iyi oldu. Güle güle kullan canım ;))

charcoaloddity dedi ki...

yaşadığın hastalık anksiyete bozukluğu mu, yani halk dilinde panik atak ?
Eğer öyle ise, sana saçma bile gelse yaşadıkların, yazdığın her kelimeyi tek tek anladığımı belirtmek isterim

berrilla dedi ki...

Moda Sihiri, aynen öyle akışına bırakmalı, teşekkür ederim muhakkak bak kazağa fiyatı çook uygun ;)

charcoaloddity, yaşayan beni anlıyor demek ki...

Adsız dedi ki...

blogunu ilk günden beri takip ediyorum sürekli :)) o kadar hoşuma gidiyor ki... hele bu aralar daha bir sohbet havasında olması , sanki daha da bir oturdu blogun.. Çok tesekkür ederim Berrilla bizlere giyim ve diğer konularda fikir verdigin için hele bu sınav zamanlarında sürekli bakıyorum yeni birseyler var mı diye..--anksiyeteden ben de muzdariptim, ilaçlara dikkat..

berrilla dedi ki...

Adsız, asıl ben teşekkür ederim samimiyetin için. Bana da okadar iyi geliyor ki bir şeyler paylaşmak, yorumlarınızı okumak... Fikir verebiliyorsam ne mutlu bana =)
sevgiler.

Lulu dedi ki...

Ben de bazen hatirladigim cocukluk anilarimi yazayim diyorum cunku suanki davranislarimizla illa ki bir baglantisi oluyor. Ben de onceden siyah, gri ve laciverdi severdim, simdi yavas yavas degisiyorum. Renkli seyler aldikca annemle yasadigim diyaloglari(seninki ile benzer) animsayip guluyorum:)

Adsız dedi ki...

aklıma bir fikir geldi (aynı adsız =) ) artık giymedigimiz kıyafetleri isteyenle paylaşma köşesi gibi bir köşe olsa ne düşünürsün ? facebookta ve takip ettigim bir kaç blogta bu tarz uygulamalar var

berrilla dedi ki...

Lulu, çoçukken öyle şeyler düşünürdüm ki, boş yere okadar çok şeyi kafaya takardım ki yazsam deli misin dersiniz =)

Adsız, aklımda bazı şeyler var blogla ilgili ama daha erken olduğunu düşünüyorum, ama fikir için teşekürler.

deniz saatçioğlu dedi ki...

İnsan zamanla bütün travmalarının aslında geçmişten gelen izleri olduğunu keşfediyor gerçekten. Ve neyin neden kaynaklandığını bulunca da, çoğu zaman kurtuluyor o travmalardan.

Blogunu sokakta ne moda da görüp geldim. Tarzın çok hoş, çok beğendim .İzliyorum, bana da beklerim :)

denizsaatcioglu.blogspot.com

berrilla dedi ki...

deniz saatçioğlu, tam kurtuldum diyemesemde yüzleştikçe atlatıyorum sanırım. Teşekkür ederim, zaten takip ediyorum ben sizi :)
sevgiler.

düş damlası dedi ki...

ben de anksiyete bozukluğunu düşündüm okur okumaz ki aynı duurmdan küçüklüğün yansıması olarak ben de muzdaribim ve ilça kullanıyorum maalesef ..ama geçici şeyler bunlar hayata sarılmak köüt düşünceleri,davranışları pırrr diye uçuruveriyor aklından..ben de yüzleştim ve atlattım sayılır bile diyebilirim doktorum bile şaşırdı bu değişime..:))en içten sevgilerimle..:)

Trend Günlüğüm ;) dedi ki...

Hepimizin oluyor dönem dönem bu tarz travmaları..çok takılmamak lazım daha önceki yorumlarda da söylendiği gibi ... aklını dağıtacak o kadar çok güzelliğe sahipsin ki ....ayrıca koyu renk de giysen dikkat çekmemen imkansız :)
koccamaan sevgilerr...

Adsız dedi ki...

Aa bu klipteki kazağın değil mi? :)

http://www.youtube.com/watch?v=YcFHF5iEJd0&ob=av2e

Adsız dedi ki...

Berrilla selam...blogunu bir süredir ara ara takip ediyorum...tarzın yaptıkların harika...babalarımız arkadas ayrıca...ben Ömer gemicinin kızıyim...bir de az önce senin burcu günesin klibinde oynadığını ve bu kazagi farkettim ve yazmadan edemedim.... ;) sevgiler...hersey gönlünce olsun...İlke...

berrilla dedi ki...

merhaba İlke çok memnun oldum yorumuna, evet o klipteki kazağım çok dikkatlisin ;)
aa öyle mi, ne güzel ozaman daha da çok sevindim ;)
sevgiler

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...